Wat is Kerk en Vrede?

Kerk en Vrede verenigt mensen die zich inzetten voor ontwapening en geweldloosheid. Zij gelooft dat het onterecht en onverantwoord is om te vertrouwen op geweld. Zij gelooft dat we ons kunnen en moeten wagen op de weg van de actieve geweldloosheid in dienst van de gerechtigheid. Analyse van conflicten en oorzaken vormt de basis voor projecten, campagnes en publicaties.

Archief » Jubileum 2004

Bijeenkomst 80-jarig bestaan in Amsterdam

  • De Vereniging Kerk en Vrede, de oudste nog bestaande pacifistische vredesorganisatie in Nederland, heeft in november 2004 haar 80-jarig bestaan gevierd met een bijeenkomst in de Mozes en Aaronkerk in Amsterdam. De ongeveer 150 aanwezigen kregen een afwisselend programma voorgeschoteld. Centraal stond de presentatie van een nieuwe pacifistische agenda, in de vorm van het boek 'Pacifisme nu'. Daarnaast was er veel aandacht voor het thema 'interreligieus vredeswerk', geen overbodige luxe nu de moord op Theo van Gogh en daaropvolgende aanslagen tot een verdere verharding van tegenstellingen tussen autochtonen en met de islam vereenzelvigde allochtonen dreigt te leiden.

    De ochtend werd gevuld met het thema 'cultuur van vrede en geweldloosheid';. Aan de hand van fragmenten uit de documentaire 'Bowling for Columbine'; van Michael Moore werd de westerse geweldscultuur onder de loep genomen. In een zestal werkgroepen werd de thematiek van de documentaire verder uitgewerkt. Zaken die daarbij naar voren kwamen, waren bijvoorbeeld het belang van opvoeding en onderwijs, de ontmoeting met andere geloven en culturen, het tonen van respect voor elkaar en het kritisch staan tegenover de rol van de media. Dat laatste geldt des te meer voor de rol van overheid en politiek. Een overheid die zelf op het internationale vlak vanuit een visie 'als het me niet bevalt, dan sla ik erop' opereert, moet niet verbaast zijn als burgers hetzelfde gaan doen.

    Het middagprogramma startte met de presentatie van het boek 'Pacifisme nu', het eerste produkt van de Politieke Werkgroep van Kerk en Vrede. Arjan Vliegenthart, één van de auteurs, hield een korte inleiding over de inhoud van het boek, waarin drie gebieden in evenveel hoofdstukken uitgebreid behandeld worden: internationale (machts)verhoudingen, internationaal recht en technologie; onderwerpen waarbij zich de laatste vijftien jaar opmerkelijke ontwikkelingen hebben voorgedaan. In elk hoofdstuk wordt uiteengezet hoe de huidige situatie is, hoe het anders moet en hoe het anders kan. Daarbij worden ook concrete handelingsperspectieven aangereikt. Deze zijn bruikbaar voor zowel individuen als groepen en organisaties. Het gaat hierbij niet om 'pacifisme vanwege het pacifisme', niet om ritueel herhalen dat oorlog en geweld niet mogen. Veeleer wordt uit de analyses pijnlijk duidelijk dat alternatieven vanuit een pacifistische grondslag de enige mogelijkheid bieden om weg te komen van een gestage ontwikkeling naar een wereld waarin onrechtvaardigheid hand over hand toeneemt, internationale afspraken klakkeloos op zij worden geschoven en de voortgaande technologische ontwikkeling vooral ingezet wordt voor nog meer ongelijkheid en geweld.

    Reacties op het boek kwamen van Bernard Rootmensen, emeritus studentenpredikant aan de Universiteit van Amsterdam, en Martin Walton, voorzitter van de Theologische Werkgroep van Kerk en Vrede. Beiden waren zeer te spreken over de inhoud van het boek, hoewel enige kritische kanttekeningen niet ontbraken. Arjan Vliegenthart rondde dit programma-onderdeel af met een bevlogen bijdrage over het samenleven van verschillende groepen in Nederland.
    Daarmee werd direct een brug geslagen naar het laatste thema: het interreligieus vredeswerk. In een cabaret-achtige dialoog tussen Yosé Höhne-Sparborth en Basema Spijkerman-Salman werden vooroordelen over moslims en christenen aan de kaak gesteld.
    De dag vond een feestelijk en interactief einde met het grote Meespeelorkest, onder leiding van het Intercultureel Muzisch Instituut uit Nijmegen. Met behulp van tientallen instrumenten van over de hele wereld brachten alle deelnemers een Braziliaanse samba ten gehore.
    Vrede is het nog lang niet, maar Kerk en Vrede heeft laten zien dat het ondanks de respectabele leeftijd een organisatie is die weet in te spelen op nieuwe ontwikkelingen en de pacifistische boodschap steeds weet te actualiseren. Met de nieuwe pacifistische agenda op zak en de start die gemaakt is met het interreligieuze vredeswerk, maar bijvoorbeeld ook met de dragende rol die Kerk en Vrede speelt in het Platform Tegen de 'Nieuwe Oorlog', kan de vereniging nog jaren vooruit op de weg naar de vrede.

     

     


    >> Columns